DÜNYA İNSANI

10 Ağustos 2011, 18:44

S. Kollu

DÜNYA İNSANI

İnsanoğlu yaratıldığı günden beri önce aileyi sonra da toplumu oluşturarak yaşayagelmiştir. Onun yaradılışında vardır toplu yaşamak. Toplu halde yaşayan insanlar birbirleriyle fiziki olduğu kadar sosyal, kültürel, ekonomik dayanışma, “faydalanma, faydalı olma” ilişkisi içindedirler.

Günümüzde toplum denildiğinde artık aile, mahalle, köy, kasaba değil ülke ve tüm dünya insanlığı akla geliyor.

Televizyon, basın, gazete ve internet çağımızın en iyi iletişim araçları ve bunlar uzaktaki insanları yakınlaştırıyor. Adeta dünyayı küçültüyor.

Küçülen dünya insanları daha çok yakınlaştırıyor. Buna bağlı olarak da sevinçler, keder, üzüntüler ve sıkıntılar da paylaşılıyor.

Sportif müsabakalarda dünya insanı ekrana kilitlenirken, sosyal medya araçları yüz binleri sokağa dökebiliyor artık. Fikirleri paylaşmak, yayınlamakta çok kolay…

Depremler, sel felaketleri, nükleer facialar dünya gündemini meşgul ederken, herkes iyi bir haber için kulak kesiliyor artık. Çünkü biliyorlar ki hepimiz aynı dünyadayız ve dünya eskiden bilindiği gibi uçsuz bucaksız değil…

Son olarak Afrika’nın boynuzu diye bilinen Somali, Kenya, Eritre’de yaşanan yüzyılın kuraklığı ve kıtlık insan toplumunun dikkatini bir noktaya topladı. Başta tabiî ki Türkiye ve Müslümanlar olmak üzere tüm Dünya’dan çoğunluğu Müslüman olan bu felaketzedelerin sessiz çığlığını duydu. Yıllardan beri süren iç savaşların yıkımı üzerine yaşanan kuraklık binlerce çocuk ölümüne, yüz binlerce insanın evini terk ederek kamplara yerleşmesine neden oldu.

Ramazan ayı dolayısı ile halkımızdan da çok büyük ilgi gören yardım kampanyası ile uçaklar, gemiler dolusu yardımlar Afrika’ya sevk ediliyor.

Dünya’nın bir yanında bunlar yaşanırken, hemen yanı başımızda maalesef insan kıyımları yaşanıyor. İktidar uğruna maalesef kendi insanını kurşunlayan tankla, topla vuran cani ruhlu zavallı liderleri de görüyoruz.

Tepkiler yağıyor. En kuvvetliside Başbakanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan’dan geldi sanırım.

Artık hiç kimse kafa kıran, baş kesen olmamalı. Hiçbir yerde kendi ülkesinde bile. Dünya daha barışçıl, daha insanca yaşanacak bir yer olmalı. Hiçbir amaç için bir cana kast edilmemelidir. Hele tamamen ticari kaygı ile kurulmuş terörist grupların haince, alçakça saldırıları kabul edilemez.

Silah dünya yaratıldığından beri sanırım bu yüzyıl içindeki kadar kötü amaçlar için kullanılmamıştır. Artık toplumsallaşmalıyız. Toplumun her kesiminin en az bizim kadar yaşam hakkı olduğunu unutmamalıyız. Bu toplum aileden şehre, ülkeden dünyaya herkesi kapsıyor.

Şimdi herkesi insan olduğu için, herkesi bizim gibi olmasada insan olduğu için sevme zamanı…

Şimdi sulh zamanı…

Ulu Önder Mustafa Kemal'in dediği gibi;

“Yurtta Sulh, Cihanda Sulh”