MEMLEKET MESELESİ

30 Aralık 2010, 00:59

Editör

BİNA YOKSA EĞİTİMDE Mİ YOK?

“Meslek Lisesi Meselesi, Memleket Meselesi” diyerek yola çıkanların çaldığı çanlara ot tıkayan, aman sendecilere sesleniyorum.Hangi yüzyılda, ne çağında yaşıyoruz? Teknolojinin baş döndürücü hızla dönen tekerleklerine hala fırıldak diye bakmaya devam mı edeceksiniz. Bir gün o tekerleğin altında ezileceğinizi hiç mi düşünmüyorsunuz?

Muasır medeniyetlere ulaşmayı hedefleyen Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin neredeyse en batı ucunda yaşanan akıl almaz bir olaydan bahsediyorum.

Akhisar Kayhan Ergun Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi 150'ye yakın personeli ve yaklaşık 2000 öğrencisi ile Akhisarımızda mesleki teknik öğretim konusunda çok önemli bir misyonu yerine getiriyor. Tarım toplumundan sanayi toplumuna doğru hızla ilerleyen ülkemiz gelişmekte olan ülkeler içerisinde parlayan bir yıldız konumunda. Milletçe bunu gururla söyleyebiliyoruz artık. Ancak, son yıllarda ihracat kalemlerinde başı çeken ve hatta 2009 yılının en büyük ihracat kalemi olan otomotiv sektörüne teknik eleman, tekniker, mühendis adayı yetiştiren motorlu araçlar teknolojisi alanı maalesef uygulama ve teorik ders yapabileceği bir atelyeden yoksun. Geçen yıl depreme dayanıklı olmadığı gerekçesi ile yıkılan atelyesinin yerine yenisinin yapılması için hiçbir girişimde bulunulmaması düşündürücü. Hele bir de geleceğin modern otomobillerinin yapımında görev alacak teknik elemanların eğitim görmesi gereken atelyenin yıkıntılarının oto park olarak kullanılması trajikomik.

Akhisar Kayhan Ergun Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi idari kadro ve öğretmenlerinin gayretleri ile teknolojik araç gereç ve donanımla adeta donatılan atölyelerde öğrenciler bölgenin belki de en iyi teknik eğitimini alma şansına sahipler. Motorlu araçlar teknolojisi alanında, yüksek teknolojiye sahip onlarca motor, vites kutusu, ekipman, araç gereç ve makine teçhizat maalesef atölye ortamı olmadığı için öğrencilere gereği gibi sunulamıyor.

On binlerce liralık makine, motor ve otomobilin atıl bir halde durmasının en temel sebebi maalesef onları koyabilecek bir atölyenin olmaması. İki yüz civarında öğrencisi ile bölgede dalında başı çeken bu bölümün acilen bir atölyeye kavuşturulması gerekiyor.

MEB, kaymakamlık, valilik, belediye, sivil toplum kuruluşlarının konuya acil bir çözüm üretmesi gerekiyor. Bir eğitim yılının yarısı neredeyse bitiyor. Burada eğitim gören (göremeyen) öğrencilerin suçu ne? Bina yok sa eğitim de yok olmuyor tabii. Yüzlerce öğrenci barakavari binalarda mesleki öğrenimlerine devam etmeye çalışıyorlar.Bu öğrencilerin tam alamadıkları eğitimi hangi kurum ne zaman ve nasıl tamamlamayı düşünüyor. Gerçekten düşündürücü… Birçok öğrencinin rahatsızlandığından dolayı devamsızlık yaptığı , bazı öğretmenlerin de hasta olduğu halde eğitime devam ettiği biliniyor.

Peki yok mu çaresi? Var, elbette var.101 bin nüfuslu koskoca bir ilçenin elbette bir binayı yapacak gücü vardır. Hani Nasrettin Hoca’nın helvası misali. Un, yağ, şeker var, ama usta yok. Bizde de öğrenci, öğretmen, araç gereç her şey var. Olmayan bina. Onu yapacak potansiyel de var. Ama bütün bunları birleştirecek sihirli bir değnek aranıyor.

Bir kampanya ile el ele verip bu sorunumuzu çözmek en mantıklısı. Gelin el ele verelim. Bu mesele meslek lisesinin meselesi, meslek lisesi meselesi memleket meselesi, bu memleket bizim ise. Bu mesele de bizim meselemiz. Sahip çıkalım…

Bir tuğlada siz koyun deyip başlamanın tam zamanı…